شهرستان جویبار

جویبار معروف به پایتخت کشتی ایران در استان مازندران

جمعیت ۷۷،۵۷۶ نفر

مساحت ۲۸۵٫۵ کیلومتر مربع

ارتفاع از سطح دریا: هم سطح

بارش سالانه ۷۸۲ میلی متر

جویبار یکی از شهرستان‌ های مرکزی استان مازندران است. این شهرستان با ۶/۲ درصد جمعیت مازندران تا چند سال گذشته بخشی از شهرستان قائمشهر محسوب می‌ شده‌ است.

مردم جویبار به زبان مازندرانی صحبت می کنند. این شهر در گذشته «باغلو» نام داشت و مرکز دهستان گیل‌خوران در بخش مرکزی شهرستان قائم‌شهر بود. و قهرمانان بزرگی در رشته کشتی از جویبار به افتخارات بین‌المللی رسیده‌اند.

رودخانه سیاهرود از میان این منطقه عبور کرده و به دریای خزر می‌ریزد.شهرستان جویبار در حال حاضر به عنوان پایتخت کشتی ایران شناخته می‌شود.

پیشینه

گمان می‌رود اجتماع اولیه مردم در این شهرستان به دوران صدر اسلام باز گردد. ولی اولین مدرک و نشانه از جویبار در کتاب سهمی، نویسنده تاریخ جورجان که در اواخر قرن چهارم و اوایل قرن پنجم زندگی می‌کرد در صفحه ۴۸۸ در مورد یک شخصیت علمی و فقهی برجسته با نام یعقوب تن بلائی از دهستان گیل‌خواران (نام قدیمی جویبار) نوشته شده‌است. تاریخ مرگ این فرد ۲۹۲ هجری ذکر شده‌است.این شهر در دوره‌های مختلف تاریخ از شهرهای کلیدی طبرستان بوده‌است.

در سال ۱۳۱۰ در دورهٔ پهلوی به دست شخصی از ارامنه تبار ساخته شده بود که در ۱۳۱۲ در سفر رضا شاه به این شهرستان این کارخانه را خریداری و آن را گسترش میدهد که از جمله گسترش آن یک دستگاه مولد برق بود که در آن زمان برق شهر را نیز تأمین میکرد.که می‌توان گفت این کار اولین سنگ بنای شهر جدید جویبار بود. هم زمان با آن تأسیس ژاندارمری و مخابرات با مرکز تلفن مغناطیسی به این امر کمک کرد.

اقتصاد

سطح زیر کشت برنج در این شهرستان ۱۰٫۰۰۰ هکتار می‌باشد.۱۵۰ هکتار از اراضی جویبار زیر کشت کلزا است.

در حدود ۹ هکتار فضای گلخانه‌ای در شهرستان جویبار ایجاد شده‌است که در آن سالانه ۱۲ تا ۱۵ هزار شاخه گل استرلیزا و یک میلیون شاخه بریده گل نرگس تولید می‌شود.

سالانه بیش از هزار تن انواع ماهی از آب‌بندان‌ها و همچنین ساحل دریای خزر در شهرستان جویبار صید می‌شود که از طریق ۵ تعاونی با سود سالانه ۴۵ میلیارد ریال توزیع می‌شود. ۵۲۵ نفر در این تعاونی‌ها مشغول به کار هستند.

آب بندان ها

در حدود ۴۷ قطعه آب‌بندان با بیش از ۲٫۳۲۳ هکتار وسعت در جویبار وجود دارد که یکی از مهم‌ترین منابع ذخیره آب در فصول بارندگی برای کشت برنج و همچنین پرورش ماهیان گرم آبی می‌باشد. ظرفیت این آب‌بندان‌ها در حدود ۷۳٫۹۶۰٫۰۰۰ متر مکعب می‌باشد. روستاهای گل‌محله، لاریم، انارمرز، پهناب محله ،زرین‌کلا، میستان، شهنه‌کلا و اسماعیل‌کلا بزرگ در بین روستاهای این شهر بیشترین مقدار آب‌بندان را به خود اختصاص داده‌اند.

منبع wikipedia

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
You need to agree with the terms to proceed

دیگر شهرها

همراه ما باشید

Instagram
Telegram

جستجو در سایت

مازندران روی نقشه

تازه های دانستنی های سفر

تصاویر تصادفی

هفت آبشار درازکلا
فهرست