Table of Contents

چنته بافی در مازندران

چنته بافی

حتما شما هم ضرب المثل «چه در چنته داری؟» را بارها شنیده اید. ولی شاید کمتر بدانید که چنته به یکی از قدیمی ترین هنرهای سنتی ایران همان چنته بافی اشاره می‌کند. هنری که متاسفانه زمانی است به فراموشی سپرده شده و آنگونه که باید در میان صنایع دستی شناخته شده نیست.

چنته چیست؟

یک نوع کیسه، ساک یا توبره است که برای نگهداری وسایل مختلف در زندگی روستایی و عشایری استفاده می‌شود. معمولا دسته ای دارد که از جنس نخ خود چنته بافته شده است. برای آویزان کردن از نقطه ای یا انداختن روی دوش استفاده می شود.

نوع بافت و موارد استفاده

نکته جالب اینکه بافت آن متفاوت است. هم از نوع بافت قالی، بافته می‌شود و هم از نوع بافت گلیم. همچنین از بافت جاجیم، خورجین و سایر بافت ها نیز برای بافتن چنته استفاده می‌گردد. و برای نگهداری شانه ، قرآن ، قاشق، آینه، نخ و سوزن و لوازم خیاطی، حمل غذا در کوچ و… استفاده می‌گردد.

البته ناگفته نماند که چنته در سالهای اخیر بیشتر جنبه تزئینی یافته و در خودروها یا دکوراسیون منزل مورد استفاده قرار می‌گیرد که غالبا در طرح ها و اندازه های مینیاتوری تهیه می‌گردد.

برای نقش های روی آن غالبا از اسامی جلاله و یا اسامی ائمه در آن استفاده می شود. همچنین نقوش پرندگان و حیوانات اهلی در آن استفاده می‌گردد. محل آویزان کردن چنته در چادر عشایر تیرک‌های عمودی چوبی هستند و معمولا در نقطه ای آویزان می‌شود که از دسترس اطفال به دور باشد.

هنر چنته بافی

هنر چنته بافی از هنرهای اصیل ایرانی محسوب می شود که متاسفانه در طی سال ها و گذر زمان فراموش شده است و اکنون به صورت محدود و معدودی تلاش می شود تا این هنر زنده بماند. با در نظر گرفتن اینکه آموزش این هنر چندان جدی نگرفته شده است، نسل جدید نه تنها آشنایی چندانی با این هنر ندارد، بلکه تعداد کسانی هم که در این رشته فعالیت می کنند بسیار کم است. 

نکته اینکه پس از پایان بافت چنته آن را دو تا می‌کنند و مانند کیسه به نحوی می‌دوزند که طرف بالای آن باز بماند و پشت قالی به طرف داخل کیسه دوخته شود. کاربرد آن بیشتر برای حمل وسایل شخصی و یا پوششی برای هدیه بوده است.

چنته بافی در ایران

همانطور که قبلا گفته شد این هنردر مناطق مختلف ایران وجود داشته که البته قطعا مدل و سبک کاری آنها متفاوت بوده است و میزان ماندگاری آنها در دنیای امروز نیز با یکدیگر متفاوت است. یکی از معروف ترین نقاطی که در هنر چنته‌بافی سررشته داشته است و این روزها نیز برای احیا و پویایی آن تلاش می کند، شهرستان ابرکوه در استان یزد است و البته در استان مازندران منطقه لفوراز شهرستان سوادکوه.

گفته می شود علت اینکه به این هنر چنته بافی گفته می‌شود نیز به این خاطر است که از چند سوزن برای بافت استفاده می‌شود و در واقع به معنای چندبافی است.
از دیرباز این رسم را داشتند که داماد سنگ قیمتی یا طلا را در داخل چنته می گذاشت و تقدیم به خانواده عروس می کرد. خانواده عروس هم منتظر بودند که ببینند داماد چه هدیه‌ای در آن دارد. گفته می‌شود که ضرب المثل «چه در چنته ات داری؟» نیز از همین رسم برگرفته شده است. 

منبع : Red Clock

Share on telegram
Share on whatsapp
Share on twitter
Share on email
برچسب ها:
نوشته های مرتبط:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

گالری تصاویر

ویزیت مازندران در اینستاگرام